|
باز هم مسابقه
شما می توانید با پاسخ دادن به چندی از این سوالات برنده ی ما باشید . جوایز این مسابقه عبارت اند از ۱۰ عکس و همینطور اخبار هر روز به مدت یک هفته و عضویت در سایت . برای پاسخ در قسمت نظرات اقدام کنید . مهلت ارسال پاسخ ها تا ۲۹/۶/۸۶ است. سوالات ۱- اگر زمین در خلاف جهت فعلی خود بچرخد شبانه روز نجومی آن چقدر طول می کشید ؟ ۱)۲۳:۵۶ ۲)۲۴:۰۰ ۳)۲۴:۰۴ ۴)۲۳:۵۲ ۲-کدام صورت فلکی دور قطبی نیست ؟ ۱) دب اکبر ۲) ذات الکرسی ۳) زرافه ۴) حوت ۳-کدام سیاره کمتر از آب چگالی دارد ؟ ۱) مشتری ۲) عطارد ۳) زحل ۴) پلوتو ۴- نزدیک ترین ستاره به ما چیست ؟ ۱) شعرای یمانی ۲) آلفا قنطروس ۳) عیوق ۳) نسر واقع تشریحی دو نظریه ی کپلر را بنویسید . سیارک وستا از کنار سیاره درخشان مشتری در آسمان میگذرد. این فرصت کمنظیری برای دیدن سیارکی درخشان در کنار قرص مشتری و اقمار آن است.
۷ شهریور ۱۳۸۶- این شبها فرصت استثنایی برای دوستداران رصد سیارکها در آسمان فراهم است. یکی از بزرگترین سیارکهای منظومهشمسی، وستا، در این شبها درست در کنار سیاره درخشان مشتری و اقمار زیبای گالیلهای آن جا خوش کرده است. وستا به قطر حدود ۵۰۰ کیلومتر معمولا در آسمان از قدر ۵/۵ تا ۵/۷ است، آن طور که میتوان آن را گاهی زیر تاریکترین اسمانها با چشم غیر مسلح نیز دید و با دوربین دوچشمی به خوبی (به شرط اینکه روی سه پایه محکم شده باشد) دیده می شود. اما جستجوی سیارک ها در زمینه پرستاره آسمان همیشه برای رصدگران تازه کار یا آنهایی که در این زمینه از نجوم رصد سررشتهای ندارند کمی مشکل است. در این شبها وستا خرامان خرامان از کنار مشتری در افق جنوب غرب آسمان و در کنار نوار شبحگون راهشیری میگذرد. در شبهای ۷ تا ۹ شهریور سیارک در نزدیکترین فاصله از مشتری است و جدایی ظاهری آن از این سیاره به کمتر از نیم درجه میرسد و شمال قرص سیاره دیده میشود. در شامگاه پنجشنبه ۸ شهریور فاصله آن دو به حداقل ۲۲ دقیقه قوس میرسد. وستا از قدر حدود ۷ در این شبها چنان به مشتری درخشان از قدر ۲ - نزدیک است که حتی در نماهای تلسکوپی با بزرگنمایی متوسط قرص مشتری، اقمار گالیلهای و وستا در یک میدان دید دیده میشوند. وستا کماکان تا شب ۱۲ شهریور نیز در فاصله حدود یک درجهای مشتری و در حدی است که میتوان آنها را در یک میدان دید تلسکوپی یافت. برای رصد با دوربین دوچشمی نیاز است که آن را روی سه پایهای محکم کنید و با دقت به نظاره مشتری بنشینید. در میدان دید باز دوچشمیها وستا و مشتری تا چندین شب دیگر نیز کماکان در یک میدان دید دیده میشوند. منبع: نجوم ای ار + نوشته شده توسط ali ghadiri در جمعه نهم شهریور 1386 و ساعت 12:15 |
آرشیو نظرات نظر بدهید تغییرات جوی جالب توجهی در مشتری رخ می دهد که تا کنون از چشم تلسکوپ هابل دور مانده بود.
م. اسکندری
ابرهای متلاطم مشتری با سرعت صدها کیلومتر بر ساعت جو مشتری را در مینوردند و هنگامی که با آشفتگیهای جوی برخورد کنند تغییر میکنند.
جدیدترین تصاویر هابل از سیاره مشتری در نزدیکی استوای سیاره تغییراتی ناگهانی را در شکل و رنگ ابرها نشان میدهند که کل سیاره را متاثر می کنند. در چنین شرایطی نوارهایی به رنگهای زرد، قهوه ای و سفید دور سیاره تشکیل می شوند که حاصل جریانهای جوی با جهات مختلف در عرضهای مختلف هستند. مناطق روشنتر که در آنها هوا به بالا صعود میکند ناحیه یا زون (zone) و مناطق تیره تر که در آنها هوا به پایین جاری می شود کمربند (belt) نامیده میشوند. تداخل این جریانهای متضاد سبب ایجاد ناپایداری هایی در جو و طوفان میشود.
در فاصله بین ۲۵ ماه مارس و پنجم ژوئن امسال دوربین سیاره ای میدان باز شماره ۲ هابل به رصد نوارها و تغییر رنگ آنها پرداخت. تصاویر هابل نشان می دهند که ابرها در ناحیهها تیره می شوند و به کمربندها ملحق می شوند و در کمربندها به روشنی می گرایند و به ناحیه تبدیل میشوند. در طی این فرایند شکل و اندازه ابرها به سرعت تغییر میکند.
در تصویر بالا نوار باریکی از ابرهای سفید بر فراز استوای مشتری دیده می شود. رنگ سفید نشان می دهد که ابرها در ارتفاعات بالای جو هستند. در تصویر سمت راست رنگ سفید به قهوه ای گراییده است که نشان می دهد ابرها به اعماق جو (ارتفاعات پایین) منتقل شده اند. به نظر می رسد که کل نوار با نواری در زیر آن یکی شده است. در هر دو تصویر در ابرهای بالای استوا چرخشهای کوچکی در موجهای بزرگتر شکل گرفته است. یک نوار مارپیچ در کل نوار غالب است. این ساختار مارپیچی که در واقع یک پارگی در سطح ابر است این امکان را برای ستاره شناسان فراهم می سازد که اعماق جو را مشاهده کنند. منطقه درهم و برهم قهوه ای رنگی که در شکل سمت چپ پایین تر از استوا ملاحظه می شود در تصویر سمت راست ناپدید میشود و در عوض زبانهای از ابرهای قهوه ای دیده میشود که جریانی از چرخشهای سفید در آن وجود دارد. چنین تغییراتی پیش از این نیز مشاهده شده بود. ستاره شناسان نخستین بار در دهه ۱۹۸۰ میلادی با تلسکوپهای زمینی و سپس در اوایل دهه ۱۹۹۰ هنگامی که تلسکوپ هابل در فضا مستقر شده بود این تحولات را مشاهده کردند اما در آن زمان قدرت تفکیک تلسکوپ به اندازه کافی نبود. اما تصاویر جدید هابل با قدرت تفکیک بالا می توانند ستاره شناسان را در فهم چگونگی گسترش این تغییرات به کل سیاره یاری کنند. برای دسترسی به تصاویر بیشتر به منبع اصلی خبر در وبگاه تلسکوپ فضایی هابل مراجعه کنید بر خلاف زمین، ماه نه دارای آب است ، نه هواکره(جو)،نه زندگی و نه میدان مغناطیسی. نمیتوان گفت که ماه کاملاً غیر فعال است،زیرا «ماه لرزه» را باید نشانهای از وجود نوعی حرکت در درون آن دانست. قطعاً ماه در دوران گذشته، آتشفشانهایی داشته است ؛ اما غالب حفرههایی را که در آن میبینیم، نتیجه اصابت سنگهای آسمانی در اولین روزهای شکل گیری آن است. بعضی از این حفرهها عظیم اند عمق حفره نیوتون ۸۰۰۰ متر است. هنگامی که سفینه فضایی شوروی به نام لونا ۳از پشت ماه عکس گرفت، دانشمندان دیدند که روی پنهان ماه درست مانند روی آشکار آن نیست. در آنجا، تعداد حفرهها بسیار بیشتر بود ؛ اما به طور کلی، از حفرههای روی آشنای ماه کوچکتر بودند. شکل گیری ماه ماه و زمین بطور همزمان و حدود ۴.۵ میلیارد سال پیش شکل گرفتند. اینکه ماه دقیقا چگونه بوجود آمده هنوز معلوم نشده است. ممکن است همراه با زمین در اوایل شکل گیری منظومه شمسی شکل گرفته باشد، یا اینکه بعدها جذب میدان جاذبه شده و در مدار قرار گرفته است. نظریهای که بیش از سایر نظریهها پذیرفته شده این است که ماه از برخورد یک سیارک به اندازه مریخ به زمین بوجود آمده است. اثرات متقابل جاذبههای زمین و ماه بر همدیگر باعث افزایش مدت حرکت وضعی هر دو جسم شده است. بعنوان مثال ، زمانی مدت حرکت وضعی زمین (طول شبانه روز) فقط ۱۰ ساعت بود، اما این زمان به ۲۴ ساعت کنونی افزایش یافته است. اگر این روند همچنان ادامه پیدا کند، طول ماهها به ۴۷ روز خواهد رسید. اما مقیاس زمانی این روند بسیار طولانیتر از طول عمر خورشید بوده ، بنابر این منظومه شمسی عمر کافی برای رسیدن به آن زمان را نخواهد داشت. قطر خورشید ۴۰۰ برابر قطر ماه و فاصله آن از زمین نیز ۴۰۰ برابر فاصله ماه از زمین است. این اتفاق تصادفی باعث میشود تا هم ماه و هم خورشید به یک اندازه به نظر رسیده و در هنگام کسوف تمام سطح خورشید گرفته شود. چرا ماه به روی زمین سقوط نمیکند زمین با نیروی گرانش ماه را به سوی خود میکشد. اگر انسان ماه را که در حقیقت بی وقفه به دور سیاره ما میچرخد، از گردش باز میداشت، ماه فقط برای مدت کوتاهی ثابت میایستاد، آنگاه با سرعتی فزاینده به سمت زمین میشتافت و در نهایت با آن برخورد میکرد. البته این عمل میسر نیست. ماه از هماه زمانهای اولیه با سرعتی برابر ۳۶۵۹ کیلومتر در ساعت به دور زمین در حال گردش بوده است. در اثر این حرکت گردشی ، یک نیروی گریز از مرکز به سمت خارج ایجاد میشود، که درست به اندازه نیروی گرانش زمین که به سمت داخل کشش دارد، است. این دو نیروی مخالف ، اثر یکدیگر را بطور متقابل خنثی میکنند، به نحوی که ماه هموراه بر مدار خود باقی میماند. گودالها و دریاها بیش از ۳.۵ میلیارد سال پیش ، سطح ماه به شدت توسط شهاب سنگها بمباران شد و گودالهای زیادی در سطح آن بوجود آمدند. وسعت بعضی از این گودالها به ۳۰۰ کیلومتر (۱۸۵ مایل) میرسد که توسط دیوارههایی از کوههای سنگی که بر اثر برخورد شهاب سنگها بوجود آمده اند، محصور شده اند. بعضی از گودالها ، دیوارهای تراس دار یا حلقههای کوهستانی هم مرکز داشته و در اکثر آنها قلههایی نیز وجود دارند. گودالهایی که رگههای بزرگ و درخشان توف نام دارند، بسیار تماشایی هستند. تعدادی از گودالهای بزرگتر از گدازه آتشفشانی پر شده و دریاهایی در سطح ماه بوجود آوردهاند. هلال و بدر چگونه تشکیل میشود؟ خورشید خود می درخشد، ماه را از این رو میبینیم که خورشید به آن میتابد. اگر آن روی ماه که به سوی ماست، بطور کامل مورد تابش خورشید قرار گیرد، ما ماه را بصورت قرص کامل و به عبارت دیگر در حالت بدر مشاهده میکنیم. اگر نور خورشید فقط قسمتی از آن روی ماه را که بسوی ماست در بر گیرد، ما ماه را بر حسب میزان تابش نور بصورت هلال باریک نوری ، نیم قرص و یا به صورت یک گلوله تقریبا گرد نورانی میبینیم. این پدیدههای نوری را فازها یا صورتهای مختلف ماه مینامند. هنگامی که ماه در جهت تابش خورشید قرار گیرد، دیده نمیشود، زیرا در تابش شدید خورشید محو میگردد و علاوه بر این ، آن روی ماه که بسوی ماست مورد تابش واقع نمیگردد. این وضعیت را ماه نو مینامیم. اکنون ماه بر روی مدار خود به حرکت ادامه میدهد و پس از چند روز به طور محسوسی در سمت چپ و یا در شرق خورشید واقع میشود. در این وضعیت قسمت کوچکی از نیمه رو به زمین ماه ، تحت تابش نور خورشید قرار میگیرد. در این دوران ماه را در اوایل شب بصورت داس باریکی که البته روز به روز بر قطر هلال آن افزوده میشود، مشاهده میکنیم، زیرا در این وضع ماه بعد از خورشید غروب میکند. تقریبا یک هفته پس از ماه نو ، از دید ناظر زمینی ، ماه دقیقا از پهلو مورد تابش نور خورشید واقع میشود. در این حالت انسان نیمی از ماه را تاریک و نیم دیگر را روشن مییابد؛ این وضعیت نیم ماه افزاینده یا ربع اول نامیده میشود. دوباره یک هفته بعد ، ماه از دید این ناظر ، دقیقا در مقابل خورشید قرار میگیرد. در این حالت ماه به صورت قرص کامل نورانی میشود ، که به آن بدر (یا در اصطلاح عامیانه ماه شب چهاردهم) میگویند. از این حالت به بعد از قطر قسمت نورانی ماه کاسته میشود. تقریبا هفت روز پس از بدر ، دوباره نیم ماه دوم یا ربع آّخر حادث میشود. ماه در این حالت از دید ناظر زمینی اکنون در سمت راست یا در غرب خورشید قرار دارد و به عبارت دیگر قبل از طلوع خورشید در آسمان صبحگاهی پدیدار میشود، تا بالاخره دوباره به وضعیت ماه نو میرسد. اهله ماه همیشه ۵۰ درصد سطح ماه در معرض نور خورشید قرار دارد. میزان ناحیه روشن ماه ، به موقعیت ماه نسبت به زمین و خورشید بستگی دارد. اندازه ناحیه قابل رویت ، از کاملا تاریک تا ماه کامل متغیر است. این دوره کامل هشت مرحله دارد که اهله ماه نامیده میشوند. چرخه اهله ماه ، هر ۵۳-۲۹روز کامل میشود. برنامههای اکتشافی از آنجا که ماه نزدیکترین جرم آسمانی به ماست، و از آنجا که تا به حال چندین بار فضانوردان امریکایی بر سطح آن فرود آمدهاند و در نواحی کوچکی از آن به کاوش پرداختهاند، اطلاعات زیادی درباره آن داریم. برنامههای امریکایی آپولو که در دههٔ ۱۹۶۰ بسیار موفقیت آمیز بودند، دیگر تکرار نشدند ؛ زیرا پر خطر و پر هزینه بودند. وقتی در قسمت فرماندهی آپولو ۱۳ انفجاری رخ داد و سفینه فقط توانست سریع به زمین باز گردد، هیچ کس در مخاطره آمیز بودن آن برنامهها شک نکرد. ماه در اساطیر در اساطیر میانرودان خدای ماه را ایزدبانو سین مینامند. منبع: دانشنامه ی آزاد ویکی پدیا
شما می توانید با پاسخ دادن به سوالات زیر برنده ی مسابقه ی ما شوید .
جوایز نفر اول عبارت اند از ارسال اخبار هر روز به او به مدت ۱هفته و ارسال ۱۰ عکس نجومی و همینطور ارسال یک مقاله به او . سوالات ۱- کدام یک از ستاره های زیر جزو ۱۰ ستاره ی پر نور آسمان نیست ؟ ۱) شعرای یمانی ۲) قلب العقرب ۳) عیوق ۴) سماک رامح ۲- درخشندگی ۱ ستاره به چه عواملی بستگی دارد ؟ ۱) دما ۲)دماو اندازه ۳) دما واندازه و فاصله ۴) حجم و جرم و دما ۳- کدام دارای کم ترین دوره ی تناوبی هلالی است ؟ ۱) مریخ ۲) مشتری ۳)زحل ۴) پلوتو ۴-کدام محل برای پرتاب ماهواره مناسب است ؟ ۱)هاوانا ۲) سیدنی ۳) مسکو ۴) استکهلم
تشریحی هر چه درباره ی انفجار بزرگ می دانید بنویسید . برای پاسخ سوالات در قسمت نظرات اقدام کنید . |
درباره وبلاگ ![]() این وبلاگ دارای سه عضو است .این سه نفر عبارت اند از عطا و مسعود و مرکوری که دارای اهداف مشخصی می باشند شما نیز می توانید با برنده شدن در مسابقه عضو ما شوید. پیوندها
|